Szukaj
Z nauczania Kościoła
Ks. dr hab. Arkadiusz Olczyk jest autorem książki pt. "Podstawy teologii moralnej”, wydawnictwo "Regina Poloniae", Częstochowa 2018, ss. 176.
Orędzie Ojca Świętego Franciszka na 51. Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu
Nasze konto bankowe

PKO BP S.A. Oddział I w Częstochowie

ul. Kościuszki 2a      
42-200 Częstochowa

11 1020 1664 0000 3802 0116 5612

Kuria Metropolitalna w Częstochowie

 

Caritas Archidiecezji Częstochowskiej
Portal "Moje Powołanie" - Zakon Pijarów

ks. Arkadiusz Olczyk

 
Dzieje Biblioteki

Wyższego Seminarium Duchownego

Archidiecezji Częstochowskiej

 

            Seminarium jest „pupilla oculi” (źrenicą oka) każdej diecezji. Kształtuje ono - poprzez formację ludzką, duchową, intelektualną i pastoralną - kolejne szeregi kapłańskie (przyszłych biskupów, profesorów, wykładowców, proboszczów i wikariuszy). Niejako jednym z „płuc” formacji seminaryjnej jest biblioteka, gdzie studenci teologii mogą oddychać mądrością dziesiątek tysięcy zgromadzonych w niej woluminów i czasopism. Historia naszej biblioteki wpisuje się bezpośrednio w dzieje Diecezji Częstochowskiej oraz Wyższego Seminarium Duchownego[1].

            Diecezja Częstochowska została erygowana bullą Piusa XI „Vixdum Poloniae unitas” dnia 28 października 1925 roku. Powstała ona z części diecezji włocławskiej i kieleckiej, które w okresie niewoli narodowej znajdowały się w zaborze rosyjskim[2]. Pierwszym jej Ordynariuszem został biskup dr Teodor Kubina, który 1 października 1926 r. podjął decyzję o utworzeniu Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i związaniu go od początku z Uniwersytetem Jagiellońskim (najstarszą uczelnią w Polsce) oraz jego prastarym Wydziałem Teologicznym, sięgającym czasów królowej św. Jadwigi Wawelskiej. Klerycy częstochowskiego seminarium korzystali najpierw z gościny w klasztorze oo. Bernardynów, zaś w 1928 roku rozpoczęto budowę własnego gmachu seminaryjnego na zakupionej działce przy ul. Bernardyńskiej 3. Seminarium zostało poświęcone 6 października 1930 roku przez księcia arcybiskupa metropolitę krakowskiego Adama Stefana Sapiehę[3]. W nowo wybudowanym budynku seminaryjnym przewidziano także pomieszczenie na przyszłą bibliotekę, zdolną pomieścić od 4 - 5 tys. tomów[4].

            Pierwszym rektorem seminarium został w 1926 roku ks. dr Karol Makowski. Częstochowscy klerycy korzystali wtedy z dziedzictwa Wszechnicy Jagiellońskiej, aż do 5 sierpnia 1954 roku, kiedy to decyzją Rady Ministrów komunistycznego rządu polskiego zamknięto Wydział Teologiczny UJ w Krakowie, wcielając go do utworzonej w Warszawie Akademii Teologii Katolickiej. Obok wykładów uniwersyteckich na Wydziale Teologicznym, alumni uczestniczyli w tzw. „studium domesticum”.

W kronice seminaryjnej istnieje wzmianka, że jako pierwszy opiekę nad biblioteką i jej organizowaniem objął w roku akad. 1931/32 ówczesny prefekt seminarium, ks. Walenty Patykiewicz (został prefektem obok błog. ks. Maksymiliana Binkiewicza, zaś po wojnie pełnił posługę ojca duchownego)[5]. Opiekę nad tworzącą się biblioteką sprawował do 12 lutego 1933 r.

            Do wybuchu II wojny światowej ubogacano zbiory książkowe. Opiekę nad biblioteką seminaryjną przejmowali kolejni, wyznaczani przez księży przełożonych, klerycy. Od listopada 1933 roku bibliotekarzem był alumn Stanisław Duda. Księgozbiór został wówczas wzbogacony książkami przekazanymi po śp. ks. prałacie Zygmuncie Sędzimirze, budowniczym gmachu seminaryjnego. W marcu 1936 roku powstała w seminarium sekcja książkowa, mająca za zadanie troskę o rozwój biblioteki seminaryjnej. Na jej czele stanął kleryk Franciszek Rąpała[6].

            Po śmierci ks. rektora Karola Makowskiego (zm. 10 sierpnia 1936 r.) jego następcą został ks. dr Stanisław Czajka. Dnia 20 sierpnia 1936 r. powołano ks. prałata Antoniego Zimniaka na biskupa pomocniczego w Diecezji Częstochowskiej. W roku akad. 1937/38 bibliotekarzem został kl. Franciszek Musiel, późniejszy biskup pomocniczy w Częstochowie, zaś w lutym 1939 r. opiekę nad biblioteką przejął kl. Bogusław Burgiel[7].

            Nadszedł bolesny czas wojny (1939-1945). Nie przerwała ona jednak egzystencji Częstochowskiego Seminarium Duchownego, które aż 5-krotnie zmieniało swoją lokalizację, po zajęciu gmachu seminaryjnego przez Niemców: klasztor oo. Bernardynów, Dom Akademicki przy pl. Jabłonowskich 1, klasztor oo. Paulinów, klasztor oo. Augustianów oraz klasztor sióstr Kanoniczek Ducha Świętego przy ul. Szpitalnej[8]. Na opróżnienie biblioteki seminaryjnej Niemcy dali 3 godz. czasu. Książki złożono najpierw w jednym z pokojów u oo. Bernardynów na jeden stos. Te zaś, których klerycy nie zdołali wynieść, zostały przez żołnierzy niemieckich spalone.

Podczas wojny zorganizowane zostały tajne wykłady domowe. Wykładał wtedy m.in. ks. Ferdynand Machay, prob. par. św. Salwatora na Zwierzyńcu w Krakowie, a następnie archiprezbiter Bazyliki Mariackiej. Nawiązana wówczas przez niego więź z naszym seminarium zaowocowała testamentalnym przekazaniem dla biblioteki seminaryjnej jego bogatego prywatnego księgozbioru[9]. Na początku 1940 roku prokuratorem seminaryjnym został mianowany ks. Julian Nowak, późniejszy rektor w latach 1956-1962. Troskę o bibliotekę sprawowali w tym trudnym czasie klerycy: Józef Czupryński i Władysław Sobczyk[10].

Dzień 17 stycznia 1945 roku przyniósł Krakowowi wyzwolenie spod niemieckiej okupacji. Opuszczając budynek seminaryjny Niemcy celowo podpalili kaplicę. Potem gmach został zajęty przez oficerów oraz żołnierzy radzieckich i zamieniony na szpital. Po wyzwoleniu, w roku akad. 1945/46, rektorem seminarium został ks. Brunon Magott. W marcu 1946 r. rozpoczął się powrót kleryków do budynku seminaryjnego przy ul. Bernardyńskiej. Klasztor sióstr Duchaczek ostatecznie pożegnano 9 kwietnia 1946 r. Prokuratorem w seminarium został mianowany w 1946 r. ks. Stanisław Grzybek[11]. Natomiast opiekę nad organizowaniem zdekompletowanego księgozbioru bibliotecznego przejęli kolejno klerycy Wincenty Kochanowski i Edward Bujak[12]. Od dnia 14 grudnia 1946 r. porządkowano bibliotekę seminaryjną, która wróciła do przedwojennej formy, chociaż wiele cennych tomów zaginęło. Zaczęły napływać czasopisma i książki zagraniczne, zwłaszcza z Francji. Ponieważ książek przybywało, stąd - obok głównego pomieszczenia bibliotecznego - wykorzystano dodatkowy, osobny pokój, gdzie gromadzono mniej cenne dzieła. W dniu 13 stycznia 1948 r. kleryk Zygmunt Szmigiel, jako bibliotekarz, za radą ks. rektora B. Magotta, urządził w seminarium „loterię książkową”, z której dochód (zebrano wtedy 8.000 zł) przeznaczono na zakup nowych książek, by wzbogacić powojenny księgozbiór. Podobną „loterię” przeprowadzono również 16 stycznia i 16 października 1949 roku[13]. Kolejnymi bibliotekarzami spośród kleryków byli Zdzisław Musialik i Władysław Golis[14].

Dnia 29 kwietnia 1948 roku w Bibliotece Jagiellońskiej została otwarta wystawa starych dokumentów i cennych dzieł. W ekspozycji znalazł się m.in. „Kodeks Baltazara Behema”, iluminowany rękopis z lat 1502-1505 zawierający odpisy przywilejów i statutów miasta Krakowa, rot, przysiąg i ustawy cechów krakowskich. Ten, jeden z najcenniejszych zabytków rękopiśmiennych należący od 1825 r. do zbiorów Biblioteki Jagiellońskiej, został zrabowany przez Niemców a rewindykowany przez prof. Karola Estreichera. Na wystawie znalazł się też pierwszy rękopis pieśni „Bogurodzica”, bulla pap. Bonifacego IX w sprawie powstania Wydziału Teologicznego w Krakowie oraz kilka matrykuł Uniwersytetu Jagiellońskiego ze wzmiankami o św. Janie Kantym, jeszcze jako dziekanie Wydziału „Artium liberalium” krakowskiej Almae Matris[15].

W dniu 13 lutego 1951 r. zmarł biskup Ordynariusz Teodor Kubina, zaś kolejnym Arcypasterzem diecezji został ks. bp dr hab. Zdzisław Goliński (dotychczasowy profesor KUL i koadiutor diecezji lubelskiej), którego ingres do katedry częstochowskiej odbył się 17 czerwca 1951 roku. Życie seminaryjne płynęło normalnym nurtem. W maju 1953 roku bibliotekarzami zostali klerycy: Jan Kowalski i Ryszard Szafrański. W kronice seminaryjnej zachowała się wzmianka: „Biblioteka katalogowała nadal książki ofiarowane przez ks. dra Stanisława Ufniarskiego z Dąbrowy Górniczej.

Uporządkowano 1.500 książek, skatalogowano 992, zakupiono 94 nowe dzieła, zakupiono także 4 nowe szafy na książki, ułożono czasopisma według lat, wypożyczono 872 książki. Czytelnictwo wzrosło, choć są zupełni abstynenci w tym względzie”[16].

Po likwidacji Wydziału Teologicznego UJ w 1954 roku biskup Zdzisław Goliński zadecydował o zorganizowaniu „studium domesticum” (wspólnym dla 3 seminariów: częstochowskiego, krakowskiego i śląskiego). W roku akad. 1954/55 w bibliotece skatalogowano 200 książek, 200 książek nowych zakupiono, zaś w ciągu roku akademickiego wypożyczono 1.365 pozycji[17].

W 1956 roku nowym rektorem seminarium funkcjonującego jako „studium domesticum” został ks. mgr Julian Nowak (w miejsce ks. rektora B. Magotta), natomiast  nowym o. duchownym - ks. dr Stefan Bareła, jako następca ks. mgra Stanisława Okamfera. Od 1956 r. kolejnymi bibliotekarzami zostali zamianowani klerycy: Edmund Malatyński, Adam Bartkiewicz, Józef Kania, Tadeusz Matras, Czesław Olczak, Eugeniusz Wieczorek i Jan Związek.

W historii biblioteki ważne wydarzenie miało miejsce dnia 22 sierpnia 1960 r. Dokonano wtedy kontroli biblioteki seminaryjnej. Do seminarium przybyła 6-osobowa komisja kontrolna, złożona z przedstawicieli Kuratorium Oświaty w Krakowie, Wydziału Wyznań Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej oraz Wydziału Kontroli Publikacji Prasy i Widowisk. Był nakaz rewizji wystawiony przez prokuraturę i milicję. Został skontrolowany księgozbiór lektorium, bibliotekę zaplombowano, nalepiając 7 papierowych plomb z pieczęciami Wydziału Kontroli Publikacji, Prasy i Widowisk. Wówczas opiekunem biblioteki był ks. dr Jerzy Wolny, a głównym bibliotekarzem kl. Tadeusz Matras. Plomby wisiały na drzwiach bibliotecznych do 8 września, kiedy to przybyło 3 przedstawicieli Wydziału: Ryszard Siepracki, Kazimierz Kudroń i Ireneusz Kasprzysiak. W obecności ks. rektora Juliana Nowaka i ks. dra Jerzego Wolnego bibliotekę otwarto, sprawdzono księgozbiór i spisano protokół pokontrolny. W wyniku tej kontroli skonfiskowano dla użytku Wydziału Spraw Wewnętrznych 155 książek oraz 11 książek do przejrzenia. Konfiskata objęła zwłaszcza książki biskupa Teodora Kubiny, arcybiskupa Józefa Teodorowicza, ks. Stanisława Trzeciaka oraz książki omawiające kwestię żydowską, socjalizm i Akcję Katolicką[18].

            Dnia 9 grudnia 1960 r., ówczesny ojciec duchowny seminarium ks. dr Stefan Bareła został mianowany biskupem pomocniczym diecezji częstochowskiej. Konsekracja odbyła się 8 stycznia 1961 r. w częstochowskiej katedrze. Dokonał jej biskup Ordynariusz Zdzisław Goliński, zaś współkonsekratorami byli: bp. Stanisław Czajka i ówczesny biskup pomocniczy z Krakowa - Karol Wojtyła.

Od października 1961 r. w seminarium zaczęły obowiązywać studia 6-letnie (kurs IV i V miały opuścić seminarium po 5 latach, a już pozostałe roczniki rozpocząć cykl 6-letni). Wtedy w budynku seminaryjnym zamieszkał na stałe ks. dr Jerzy Wolny, który dotąd dojeżdżał z Częstochowy na wykłady z historii Kościoła. Ks. J. Wolny objął długoletnią opiekę nad biblioteką seminaryjną, którą sprawował aż do 1991 roku, do momentu jej przeniesienia z gmachu przy ul. Bernardyńskiej 3 w Krakowie do nowego budynku przy ul. św. Barbary 41 w Częstochowie.

W dniu 22 marca 1962 r. zmarł przedwcześnie, w wieku 48 lat, ks. rektor Julian Nowak. Dnia 27 marca 1962 r. jego następcą został dotychczasowy v-rektor ks. dr Władysław Kasprzak, natomiast v-rektorem - ks. dr Tadeusz Szwagrzyk, dotychczasowy prefekt seminarium[19]. Od roku 1964 klerycy byli powoływani do służby wojskowej. Poddawani byli przy tym indoktrynacji w tzw. „kleryckich jednostkach”: w Bartoszycach, w Brzegu koło Wrocławia i w Szczecinie – Podjuchach. Ta represyjna praktyka ze strony władzy ludowej miała miejsce aż do 1979 roku[20]. Zrezygnowano z niej dopiero po wyborze na Stolicę Piotrową kardynała Karola Wojtyły – Jana Pawła II (16 października 1978 r.).

W dniu 6 lipca 1963 r. zmarł  bp Zdzisław Goliński.  Dnia 17 stycznia 1964 roku III Ordynariuszem diecezji częstochowskiej został bp Stefan Bareła (zmarł 12 lutego 1984 r.). Był to czas II Soboru Watykańskiego (1962-1965). Mimo cenzury państwowej postanowienia soborowe docierały do seminarium w publikacjach teologiczno-filozoficznych. Czasopism nie było zbyt wiele, a druk poszczególnych artykułów podlegał cenzurze. Klerycy mogli korzystać m.in. z „Roczników Teologiczno-Kanonicznych”, „Zeszytów Naukowych KUL”, „Collectanea Theologica”, „Studia Theologica Varsaviensia”, „Ruchu Biblijnego i Liturgicznego”, którego redaktorem był ks. prof. Stanisław Grzybek[21].

W styczniu 1965 roku ks. v-rektor Tadeusz Szwagrzyk został mianowany biskupem pomocniczym w Częstochowie. Dnia 4 lipca 1965 r. zmarł ks. bp Stanisław Czajka, zaś w listopadzie tegoż roku nowym biskupem pomocniczym został ks. Franciszek Musiel. 3 maja 1966 roku miały miejsce na Jasnej Górze centralne obchody Millennium Chrztu Polski.

Rok akad. 1968/69 przyniósł zmiany personalne w kadrze wychowawczej seminarium. Rektorstwo objął ks. Adam Skrzypiec (od roku 1965 był v-ce rektorem). Na stanowisko v-ce rektora został mianowany przez bpa S. Barełę ks. dr Zdzisław Wajzner. Ojcem duchownym pozostał ks. Henryk Bąbiński, który pełnił tę funkcję przez 16 lat (1963-1979)[22]. Kolejna wymiana kadry miała miejsce w 1974 roku, kiedy rektorem został ks. dr Miłosław Kołodziejczyk, wicerektorem i prefektem studiów – ks. dr Jan Kowalski oraz prefektem ks. dr Józef Życiński (późniejszy ordynariusz tarnowski i lubelski).

Dnia 15 listopada 1976 roku uroczyście obchodzono Złoty Jubileusz istnienia Częstochowskiego Seminarium Duchownego, z udziałem ks. kard. Karola Wojtyły z Krakowa, ks. bpa Lecha Kaczmarka z Gdańska i ks. bpa Stefana Bareły.

Dzień 16 października 1978 roku zapisał się radosnymi zgłoskami w historii seminarium i całej ojczyzny. Ks. kard. Karol Wojtyła został wybrany 265. papieżem, przyjmując imię: Jan Paweł II. Pierwszą nominacją biskupią Jana Pawła II z dnia 23 października 1978 roku był wybór ks. rektora Miłosława Kołodziejczyka na biskupa pomocniczego w Częstochowie (zm. 3 marca 1994 r.). W 1979 roku bp S. Bareła mianował nowe kierownictwo seminarium, ustanawiając rektorem ks. dra Zenona Uchnasta, zaś wicerektorem ks. dra Kazimierza Mielczarka. Ojcem duchownym został już 2 lata wcześniej ks. Jerzy Kowalski (do 1991 r.), a potem także ks. Grzegorz Ślęzak (1981-1998)[23].

W dniu 28 marca 1981 roku wojewoda częstochowski Grzegorz Lipowski wydał, po długich staraniach, zezwolenie na budowę gmachu seminaryjnego w Częstochowie przy ul. św. Barbary 41. Wybrano projekt mgra inż. arch. Jerzego Kopyciaka. Budowę rozpoczęto 13 października 1983 roku. Dyrektorem budowy został ks. Marian Jezierski, a dzieło to kontynuował ks. Stanisław Iłczyk.

Po śmierci biskupa Stefana Bareły w lutym 1984 roku, jego następcą i IV biskupem Ordynariuszem Diecezji Częstochowskiej został mianowany 27 października 1984 r. ks. dr Stanisław Nowak, dotychczasowy rektor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. Jego biskupia konsekracja odbyła się w katedrze częstochowskiej 25 listopada, w niedzielę Chrystusa Króla. W 1985 roku nowym rektorem seminarium został ks. prof. dr hab. Jan Związek, zaś wicerektorem ks. prof. dr hab. Stanisław Pamuła[24].

Dnia 15 sierpnia 1991 roku Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił nowy gmach seminaryjny w Częstochowie, w ramach obchodów VI Światowego Dnia Młodzieży. Rok akad. 1991/92 rozpoczął zapisywanie nowej karty w dziejach seminarium. Odtąd pisana ona jest nie u stóp Wawelu, ale w cieniu Jasnej Góry. „Przeprowadzka” objęła również bibliotekę. Ponieważ opiekun biblioteki ks. prof. Jerzy Wolny pozostał w Krakowie, trudne zadanie przeniesienia bogatych zbiorów bibliotecznych oraz ich zagospodarowania w nowym gmachu seminarium przypadło ks. dr. Marianowi Szczepańskiemu. Był jej dyrektorem od 6 lipca 1991 do 30 września 1992. Po roku, w którym udało się zorganizować prowizoryczne lektorium i częściowo również funkcjonalną bibliotekę, dzieło to kontynuował ks. dr. hab. Stanisław Chłąd (do swojej śmierci 3 lipca 1993 roku).

Kolejna, ważna data w dziejach polskiego Kościoła przypada na dzień 25 marca 1992 roku. Wtedy, na mocy bulli „Totus Tuus Poloniae Populus”, Jan Paweł II dokonał reorganizacji diecezji w Polsce. Diecezja Częstochowska została ustanowiona Archidiecezją, a biskup Stanisław Nowak został Arcybiskupem Metropolitą Częstochowskim.

Kierownictwo seminarium w Częstochowie spoczęło na 2 lata w rękach rektora ks. prof. dr. hab. Antoniego Troniny i v-ce rektora ks. dr. Teofila Siudego (1993-1995). Następnie, w 1995 został mianowany roku rektorem ks. dr Jan Wątroba (do nominacji na biskupa pomocniczego w Częstochowie 20 kwietnia 2000 r.). Po nim rektorem seminarium (od 2000 roku) został ks. dr Włodzimierz Kowalik.

Długoletnim kierownikiem biblioteki, przez okres 14 lat, był ks. dr Jan Sambor (1993-2007). Jego zasługą jest znaczące pomnożenie księgozbioru bibliotecznego, unowocześnienie lektorium i magazynu biblioteki, komputeryzacja. Księgozbiór został ubogacony książkami pochodzącymi od wielu darczyńców oraz z testamentów zmarłych kapłanów częstochowskich. Nazwiska większości z nich zostały odnotowane w sprawozdaniach bibliotecznych według chronologii ich śmierci. Przy niektórych kapłanach podano również ilość przekazanych dla biblioteki książek. Oto lista ofiarodawców, których ostatnią wolą było przekazanie własnych zbiorów dla biblioteki Częstochowskiego Seminarium Duchownego: ks. Zygmunt Sędzimir, ks. Stanisław Ufniarski, ks. Ferdynand Machay, ks. Władysław Konieczka (ok. 200 książek), ks. Jan Domarańczyk (ok. 1500), ks. Jan Nowak (ok. 1000), ks. Zygmunt Król (638), Ks. Stefan Babczyński, ks. Roman Jaros (42), ks. biskup Stefan Bareła (106), ks. Kazimierz Lubas, ks. Stefan Fijołek (87), ks. Stanisław Woźny (ok. 650), ks. Wojciech Kaczmarczyk (ok. 200), ks. Stanisław Milewski (ok. 300), ks. Władysław Sobczyk (345), ks. Wacław Stępień (ok. 900), ks. Zbigniew Borówka (ok. 100), ks. Tadeusz Wiśniewski, ks. Zdzisław Kowalczyk, ks. Antoni Wodzisławski, ks. Karol Kościów, ks. Brunon Magott, ks. Edward Banaszkiewicz, ks. Stanisław Okamfer, ks. biskup Franciszek Musiel, ks. Stanisław Chłąd, ks. Zdzisław Wajzner, ks. Władysław Gołąb, ks. Stanisław Grzybek, ks. Andrzej Chutnik, ks. Henryk Bąbiński (145), ks. Tadeusz Matras (ok. 2000), ks. Jan Wilk, ks. Grzegorz Zabłocki, ks. Mirosław Suchosz, ks. Marian Pabiasz (ok. 1000)[25].

Po przeniesieniu seminarium do Częstochowy do bibliotecznego księgozbioru zostały włączone również książki Instytutu Teologicznego (wcześniej gromadzone przy par. św. Barbary) oraz biblioteka stała się dostępna dla studentów innych uczelni, którzy z niej licznie korzystają.

Od czerwca 1962 roku kolejnymi odpowiedzialnymi za bibliotekę (officium roczne) byli klerycy: Jerzy Sojczyński, Kazimierz Syrek, Zygmunt Zarzycki, Antoni Tronina, Józef Życiński, Jerzy Borowiec, Józef Mazur, Jerzy Mielczarek, Czesław Mendak, Marian Szczerba, Jarosław Wolski, Andrzej Kopysta, Jacek Wyrwich, Tadeusz Stich, Sławomir Wojtysek, Tomasz Sobera, Jarosław Ginter, Paweł Rozpiątkowski, Mieczysław Wach, Tadeusz Mikołajczyk, Marek Jelonek, Robert Foryś, Robert Frączek, Robert Grohs, Leszek Ambroży, Piotr Niepsuj, Tomasz Kanus, Grzegorz Piec i Łukasz Szczepańczyk.

Od października 2007 roku dyrektorem biblioteki jest ks. dr Arkadiusz Olczyk. Dokonywana jest dalsza komputeryzacja biblioteki, zakup nowych woluminów, katalogowanie. Powstała też internetowa baza katalogowa biblioteki: www.fides.org.pl/biblioteki/czestochowa-awsd/. Aktualnie zbiór biblioteczny liczy ponad 81.000 pozycji książkowych, 359 tytułów czasopism, w tym 106 obcojęzycznych. Nazwiska ofiarodawców i dobroczyńców, wspierających bibliotekę materialnie i ofiarujących książki, wpisywane są do Księgi Mecenatu Biblioteki.

Zatrudnionymi pracownikami biblioteki byli:

1.      s. Barbara Byczkowska (honoratka) – przez prawie 25 lat (1979-2003).

2.      p. Jolanta Edyta Nuckowska - pracując w Bibliotece Jagiellońskiej, pomagała dodatkowo w katalogowaniu książek s. Barbarze w latach 1979-1991.

3.      s. Andrzeja Basza (honoratka) - (1994-1995)

4.      p. Robert Jaczyński (1995-1996)

5.      s. Wiesława Kacprzak (honoratka) - (2000-2003)

6.      s. Gracjana Surmacz (honoratka) – (2003-2008)

7.      p. Beata Łysak – (2004-2008)

 

Obecnie w bibliotece pracują:

1.      p. Katarzyna Fijałkowska - od 1996 r.

2.      p. Anna Lelonek-Gnieździłow – od 2008 r.


Biblioteka oraz lektorium są czynne od poniedziałku do soboty, w godzinach od 9.00 do 16.45 (oprócz świąt kościelnych).

 


[1] Por. J. Związek, Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Częstochowskiej w Krakowie i Częstochowie (1926-2001), CzST 29 (2001) s. 293-308.

[2] Por. J. Związek, Powstanie Diecezji Częstochowskiej, CzST 2 (1974) s. 13-18.

[3] Por. J. Kowalski, Źrenica oka diecezji. Siedemdziesięciopięciolecie Wyższego Seminarium Duchownego Kościoła Częstochowskiego (1926-2001), Częstochowa 2001, s. 10-18.

[4] Por. Kronika seminaryjna, Archiwum Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej, brak sygn., t. 1, s. 71. (Dalej występuje jako: Kronika seminaryjna, z podaniem właściwego tomu).

[5] Por. J. Kowalski, Charakterystyczne rysy Częstochowskiego Wyższego Seminarium Duchownego, w: Błogosławione, choć trudne czasy, red. J. Kowalski, Częstochowa 2000, s. 217.

[6] Por. Kronika seminaryjna, t. 1, s. 250.

[7] Por. Tamże, s. 380.

[8] Por. J. Kowalski, Dzieje Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, CzST 2 (1974) s. 159-160.

[9] Por. J. Sambor, Zatroskany o bibliotekę seminarium częstochowskiego, w: Okruchy z życia. Księga Jubileuszowa na pięćdziesięciolecie kapłaństwa Księdza Profesora dra hab. Jana Kowalskiego, red. A. Szafulski [i in.], Częstochowa 2004, s. 180.

[10] Por. Kronika seminaryjna, t. 1, s. 543 i 592.

[11] Por. J. Kowalski, Charakterystyczne rysy..., art. cyt., s. 219.

[12] Por. Kronika seminaryjna, t. 1, s. 620 i 641.

[13] Por. Tamże, s. 681.

[14] Por. Kronika seminaryjna, t. 2, s. 241 i 346.

[15] Por. Kronika seminaryjna, t. 1, s. 693.

[16] Por. Kronika seminaryjna, t. 2, s. 607.

[17] Por. Kronika seminaryjna, t. 2, s. 718.

[18] Por. Kronika seminaryjna, t. 3, s. 134.

[19] Por. J. Kowalski, Charakterystyczne rysy..., art. cyt., s. 227.

[20] Por. Tamże, s. 226.

[21] Por. Tamże, s. 228.

[22] Por. J. Kowalski, Źrenica..., dz. cyt., s. 59.

[23] Por. Tamże, s. 65-66.

[24] J. Kowalski, Charakterystyczne rysy..., art. cyt., s. 230.

[25] Por. Mecenat biblioteki WSD w Częstochowie, Archiwum Biblioteki Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej, brak sygn