Szukaj
Z nauczania Kościoła
Ks. dr hab. Arkadiusz Olczyk jest autorem książki pt. "Podstawy teologii moralnej”, wydawnictwo "Regina Poloniae", Częstochowa 2018, ss. 176.
Orędzie Ojca Świętego Franciszka na 51. Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu
Nasze konto bankowe

PKO BP S.A. Oddział I w Częstochowie

ul. Kościuszki 2a      
42-200 Częstochowa

11 1020 1664 0000 3802 0116 5612

Kuria Metropolitalna w Częstochowie

 

Caritas Archidiecezji Częstochowskiej
Portal "Moje Powołanie" - Zakon Pijarów

W Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa prezbiterium Kościoła częstochowskiego zgromadziło się w bazylice archikatedralnej Świętej Rodziny, aby modlić się o uświęcenie kapłanów. W tym spotkaniu modlitewnym uczestniczyła również wspólnota seminaryjna.

Dlaczego takie spotkanie i modlitwa w tej intencji właśnie w tym dniu? Już na samym początku wyjaśnił to wszystkim zgromadzonym ks. prał. Bernard Kozłowski, ojciec duchowny prezbiterów archidiecezji częstochowskiej: - 17 lat temu bł. Jan Paweł II wybrał Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa na dzień szczególnej modlitwy o świętość kapłanów. Osoby świeckie oczekują w Kościele na świętych kapłanów. Kościół częstochowski pragnie solidarnie z całym Kościołem uczestniczyć w Światowym Dniu Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów.

Modlitwie przewodniczył metropolita częstochowski, abp Wacław Depo. W swoim przesłaniu skierowanym do kapłanów sięgnął do nauczania Benedykta XVI. - Choć czasem można by pomyśleć – mówił Benedykt XVI w Mediolanie [podczas VII Światowego Spotkania Rodzin – przyp. red.] - że łódź Piotrowa znajduje się w pośrodku przedziwnych wiatrów, to jednak zmartwychwstały Chrystus jest obecny i trzyma w ręku rządy nad światem i nad ludzkimi sercami. Te słowa Ojca Świętego bardzo mocno korespondują z jego wypowiedzią zaadresowaną do nas, polskich kapłanów w czerwcu 2006 r. w Katedrze św. Jana w Warszawie. „Poprzez liturgiczny znak nałożenia rąk w obrzędzie święceń, Chrystus wziął was w swoją szczególną opiekę. Jesteście ukryci w Jego dłoniach i w Jego Sercu. Zanurzcie się w Jego miłość i oddajcie Mu waszą! A odkąd wasze ręce zostały namaszczone olejem, znakiem Ducha Świętego, zostały przeznaczone na służbę Pana jako Jego ręce w dzisiejszym świecie. Nie mogą już służyć egoizmowi, ale powinny nieść światu świadectwo o miłości samego Boga - cytował papieża metropolita.

Konsekwencje płynące z faktu wybrania przez Chrystusa i namaszczenia dłoni olejem są odczuwalne przez kapłana każdego dnia jego życia. Jasne stają się zadania i cele, jakie ma on wiernie wypełnić. - Pracę nad uświęceniem naszych braci i sióstr musi poprzedzać nasza osobista praca i zmaganie nad uświęceniem. A tę pracę trzeba pełnić do końca życia. Mówiąc słowami sługi Bożego, byłego Rektora KUL, ks. Wincentego Granata, „aż dotąd, gdy Ewangelia nie wypadnie z naszych rąk” – podkreślił abp Depo.

Arcybiskup wskazał na aktualną sytuację, w jakiej przychodzi głosić Ewangelię kapłanom. Żyjemy „w tyglu przemian, zarówno społecznych, kulturowych, jak i politycznych na naszej ziemi”. - Nikt poza Bogiem nie jest w stanie przewidzieć, dokąd te przemiany doprowadzą. Mówimy tym samym językiem, a pojęcia co innego oznaczają. Sądy skazują ludzi na podstawie błędnych pojęć, w zależności od wychowania sumienia, gdzie Bóg wyraźnie określa granice dobra i zła czy prawdy i kłamstwa. Te problemy się powtarzają, ale nie wolno nam się ich przestraszyć. Metropolita wskazał na źródło siły i mocy dla każdego człowieka wierzącego, szczególnie zaś dla kapłana w kontekście omawianych przemian. - Chrystus posłał nam swego Ducha, aby nam przypomniał wszystko, co nam powiedział i kim jest dla nas (por. J 14, 26). To Duch Święty przekonuje nas o grzechu i doprowadza do nawrócenia (por. J 16, 8). To Duch Święty czyni nas świadkami obecności Chrystusa w świecie (por. Dz 1,8).

Abp Depo przytoczył na koniec swej konferencji wypowiedź św. Grzegorza Wielkiego, papieża, pochodzącą z VI w.  Mimo upływu kilkunastu wieków nie traci ona swej aktualności i ukazuje odmienne optyki w spojrzeniu na rzeczywistość i postępowanie człowieka. – Św. Grzegorz Wielki mówił: „Mądrość tego świata wyraża się w podstępnym zakrywaniu uczuć, w przemienianiu znaczenia słów, ukazywaniu fałszu jako prawdy i prawdy jako fałszu. Mądrość sprawiedliwych przeciwnie. Polega na wystrzeganiu się wszelkiego udawania, okazywaniu myśli w słowach, w umiłowaniu tego, co prawdziwe, unikaniu fałszu, bezinteresownym czynieniu dobrze, chętniejszym znoszeniu niż czynieniu zła, zaniechaniu odpłaty za zniewagę, uznawaniu krzywdy poniesionej dla prawdy za pożytek. Ta jednak prostolinijność sprawiedliwych jest wyszydzana. Albowiem mądrzy tego świata uznają czystość intencji za nierozsądek. Wszystko, co się dokonuje w nieskażoności, uważają za rzecz bezrozumną, i głupstwem dla mądrości świata wydaje się to, do czego zachęca Prawda”. Czy nas to nie zdumiewa? Słowa pisane i mówione w VI w… Dlatego trzeba ufnie prosić Ducha Świętego, aby uczynił serca nasze według Serca Bożego.

Kolejnym punktem modlitewnego spotkania był rachunek sumienia kapłanów. Arcybiskup rozpoczął go od krótkiej modlitwy do Ducha Świętego. - Przyjdź, Duchu Święty! Oczyść nasze serca swoim światłem i mocą, abyśmy byli uświęceni w prawdzie. Następnie metropolita odczytywał kolejne pytania, które były punktem wyjścia do osobistej refleksji zgromadzonych w archikatedrze prezbiterów Kościoła częstochowskiego. Wśród nich były m.in. takie: „Czy umiem zdumiewać się łaską Chrystusowego kapłaństwa, niezależnie od ilości lat mojej służby? Czy święta ofiara Eucharystii stanowi rzeczywiste centrum mojego życia? Jak się do niej przygotowuję? Jak ją celebruję? Czy raduje mnie trwanie przed Jezusem Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie w mojej medytacji i milczącej adoracji? Czy rozważam wytrwale Pismo Święte? Czy Jezus Chrystus jest prawdziwą miłością mojego życia? Czy z miłością traktuję moich braci kapłanów?  Czy znam dogłębnie nauczanie Kościoła?  Czy starałem się poświęcać innym, służąc im ewangelicznie? Czy wyrażam miłość Pańską także w czynach? Czy każdego dnia odmawiam Różaniec?”

Przed Najświętszym Sakramentem abp Depo zawierzył kapłanów Najświętszemu Sercu Jezusa. - Panie Jezu Chryste, nasz Zbawicielu i Arcykapłanie Nowego Przymierza! Dziękujemy Ci za nasze zrodzenie do tajemnicy Eucharystii i za spełnienie obietnicy, że jesteś z nami po wszystkie dni aż do skończenia świata (por. Mt 28, 20). Ty nas zaliczyłeś pomiędzy swych przyjaciół. Dziś przychodzimy do Ciebie z wdzięcznym sercem, aby ponownie Ci się oddać i poświęcić. Tobie Najświętsze Serce Jezusa z pełną świadomością poświęcamy ciała i dusze nasze, wszystkie siły i zdolności, całe nasze życie. Należymy do Ciebie, ale postanawiamy mocno być o wiele gorliwszymi sługami Twymi i gorętszymi miłośnikami Twego Najświętszego Serca. Chcemy Ci Jezu miłością odpłacić za Miłość i wzrastać w wierności, wynagradzając za grzechy, których doznajesz od niewdzięcznego świata.

Uczyń nas Jezu godnymi współpracownikami w Twojej winnicy, pełnymi Ducha pobożności, męstwa, pokoju i odwagi. Spraw Najświętsze Serce naszego Zbawiciela, abyśmy należeli do grona Twoich kapłanów, którzy żarliwą modlitwą i pracą apostolską przyczynili się wybitnie do tego, że nasz naród trwa przy świętej wierze katolickiej. Ty sam powiedziałeś: „Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął!” (Łk 12, 49).

Najświętsze Serce Jezusa, rozpalaj w sercach naszych ogień Twojej Miłości! Spraw, byśmy dla zbawienia i uświęcania naszych braci i sióstr nie oszczędzali siebie! Odnawiaj serca nasze według Serca Twego, abyśmy nie tylko sami na tej drodze wytrwali, ale byśmy umieli Ci wynagradzać miłością za tych, którzy odchodzą od Ciebie lub znieważają Ciebie. Niech się dla nas i dla nich spełnią najłaskawsze obietnice Twego Serca. Najświętsze Serce Jezusa -  przyjdź Królestwo Twoje! Amen.

Po błogosławieństwie eucharystycznym kapłani zawierzyli się Bogu przez wstawiennictwo Maryi w modlitwie Apelu Jasnogórskiego. Na zakończenie metropolita powiedział do prezbiterów: - Kościół jest wam wdzięczny za to, że jesteście. Bogu dziękujemy za to, że jesteście, a dopiero później za to, co czynicie!  

Warto o tym pamiętać, a żyjąc na co dzień tą prawdą, jako wyraz tej wdzięczności ofiarować wierną modlitwę w intencji kapłanów oraz nowych powołań do tej wyjątkowej służby Bogu i ludziom.


kl. Jacek Kijas


Czytaj też: LIST DO KAPŁANÓW KONGREGACJI DO SPRAW DUCHOWIEŃSTWA na Światowy Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów